Wat zat ik er tegen aan te hikken en wat zag ik er tegenop........de Colonoscopie. Gelukkig is het meegevallen. 3 Jaar geleden heb ik in Amerika ook zo’n onderzoek gehad, dat is me toen 100 % mee gevallen dus ja waarom maakte ik me er nu dan zo druk over zou je denken.
Als ik opnieuw naar het Amerikaanse ziekenhuis had gemoeten dan had ik me er niet zo druk over gemaakt, ik weet hoe zo’n behandeling daar verloopt. Hier in Nederland was het maar weer afwachten.
In Amerika begon ik de dag ervoor met de Clean Prep en die was redelijk van smaak, gisteren begon ik daar pas in de avond mee en het was echt vies. Het leeglopen was natuurlijk in beide landen hetzelfde --> veel toilet bezoekjes.
In Amerika had ik een ziekenhuiskamer voor mijzelf alleen, vandaag deelde ik die met 3 anderen. Het verplegend personeel en de arts waren in beide landen even vriendelijk en aardig.
Maar dan de behandeling, in Amerika kreeg ik een roesje en was helemaal van de wereld, ik heb er niets van mee gekregen. Hier kreeg ik ook een roesje, het kan zijn dat U in slaap valt maar het kan ook zijn dat U wakker blijft maar dat alles langs U heen gaat werd mij verteld.
Het was een vreemde ervaring vandaag, ik viel inderdaad niet in slaap maar was ook niet wakker. Ik kreeg niks mee van wat er om me heen gebeurde maar voelde wel die slang in mijn darmen en soms was het ook pijnlijk. Volgens mij heb ik ook aangegeven dat het pijnlijk was maar dat weet ik niet zeker. Heel vaag herinner ik me dat de arts vertelde geen poliepen aangetroffen te hebben en dat ik pas over 5 jaar “weer mag”. Maar helemaal zeker weet ik dat niet. Ik was er wel maar ik was er niet, dat was een hele vreemde ervaring.
Verder weet ik niet meer hoe ik terug op de zaal ben gekomen, schijnbaar sliep ik toch. Na een lichte maaltijd, die ik in Amerika niet kreeg, mocht ik 1,5 uur later weer naar huis. Wel moest er de volgende 12 uur iemand bij mij blijven, na het roesje mocht ik niet alleen zijn .
Marcel is met mij mee geweest, ik mocht na afloop natuurlijk niet fietsen of auto rijden. Door Marcel’s drukke (lees te drukke) werkzaamheden kon hij niet thuis blijven. Omdat ik erg suf was ben ik lekker naar bed gegaan en heb tot 14.30 uur geslapen.
Nu voel ik me weer prima. Hopelijk heb ik de arts goed verstaan en hoef ik pas over 5 jaar weer..........ik ben nou eenmaal niet zo’n held :-(( Volgende week krijg ik de uitslag via de huisarts.
Groetjes, Anja
Gelukkig dat dat akelige onderzoek (achteraf) toch wel wat meegevallen is en dat je je nu al weer goed voelt.
BeantwoordenVerwijderenHopelijk heb je het inderdaag goed verstaan dat je pas over 5 jaar terug hoeft te komen.
Het zijn vervelende onderzoeken. Ik heb er één gehad met een licht roesje, waar ik dus wel bij was maar ook niet helemaal maar wel alles voelde wat er gebeurde.
BeantwoordenVerwijderenEn de tweede keer was een wat zwaarder onderzoek en toen ben ik helemaal weggeweest. Ik moet zeggen dat ik de tweede keer een stuk prettiger vond (en ook niet zo genant)want je merkt er niets van.
Het zal je beroep maar zijn, elke dag met zo'n slang in de weer :)
Gelukkig is alles weer achter de rug voor je en maar hopen dat het over 5 jaar pas weer hoeft.
Ik ga drie weekjes op vakantie, dus kan je blog even niet volgen. Tot over een paar weekjes.
Marjon.......fijne vakantie, geniet ervan!!!
BeantwoordenVerwijderenFijn dat het is mee gevallen, alleen wel naar dat het zo een "rare" ervaring was. Dan maar liever helmaal in slaap lijkt mij.
BeantwoordenVerwijderenIk kan je mijn adres niet mailen, ik kan jullie email adres niet vinden.... Zou je mij misschien een mailtje kunnen sturen? becs083@hotmail.com