De afgelopen 4 jaren plaatste ik bijna dagelijks een bericht op mijn weblog. Nu betrap ik mezelf erop dat ik niet weet wat te schrijven. Er zijn dagen bij dat ik mij inziens niets meemaak wat het vermelden waard is. Natuurlijk had ik die dagen ook in Amerika maar toen had ik het idee dat ik het “thuisfront” op de hoogte moest/wilde houden.
Misschien waren mijn berichten toen ook interessanter want we woonden tenslotte in het verre Amerika. En nu......nu wonen we gewoon in Noord Brabant. Marcel gaat van maandag t/m vrijdag naar zijn werk, ik werk 12 uur per week en verder proberen we zo veel mogelijk leuke dingen te doen in de weekenden.
We zien onze kinderen, familie en vrienden veel regelmatiger en genieten daarvan maar missen daarentegen ook mensen uit Amerika. Soms heb ik het gevoel dat ik nog met 1 been in Amerika sta.
Dit gevoel heb ik vooral nu in de kerstperiode. Kerst in Amerika is anders dan Kerst in Nederland. Voor mijn gevoel heerst er meer kerstsfeer in Amerika. Sowieso hebben we 4 jaar lang een witte kerst gehad. De afgelopen 2 jaren had ook Nederland een witte kerst, als ik het goed heb, maar toch........kerst in Amerika is anders, sfeervoller.
Overigens was onze laatste kerst in Amerika niet zo sfeervol. Alles behalve dat want 3 dagen voor de kerst overleed geheel plotseling ons jongste neefje Coen op 11 jarige leeftijd. Coen is nog dagelijks in onze gedachten, we kunnen, ook na 1 jaar, maar niet begrijpen dat hij er niet meer is.
Groetjes, Anja
Daar ben ik weer na een mooie vakantie op Curacao. Ik moet bekennen dat ik een beetje 'weblogmoe' ben, heb ook niet veel puf/inspiratie meer om te schrijven, vandaar mijn blogpauze!
BeantwoordenVerwijderenIk kan me voorstellen dat je het op dit moment anders ervaart dan toen je in Utah woonde! Ik zeg maar zo.... bloggen moet je niet zien als een 'verplichting', schrijf wanneer je zin/inspiratie hebt. Ik wens jou en je familie een Prettige Kerst.
Groetje van Henny Breedijk.
het is nog steeds niet te geloven van coen
BeantwoordenVerwijderenik kwam karin een aantal weken geleden tegen in het winkelcentrum we hebben een hele tijd staan praten natuurlijk over coen wat een verhaal wat hun is overkomen en nu bijna een jaar geleden maakt het weer extra moeilijk
en anja gewoon schrijven als je zin hebt geen verplichting
groetjes herlen
Kan er wel inkomen Anja, dat je nu af en toe niet meer weet wat te schrijven. Ik heb er de laatste tijd ook wel wat last van, soms heb ik het idee dat ik alles wel zo'n beetje al eens geschreven hebt. Toch hoop ik dat je door blijft gaan, haha, ik probeer het óók!
BeantwoordenVerwijderenSterkte voor de ouders van Coen en voor jullie. Kerst zal nooit meer zo worden als het vroeger was.
Voor mij is het schrijven ook wel een manier om juist naar de kleine, schijnbaar onbelangrijke dingen in het leven te kijken en die te delen. Maar zoals anderen schreven het moet nooit een verplichting worden. Ik kan me voorstellen dat Coen tijdens de feestdagen extra gemist wordt door jullie en zijn familie.
BeantwoordenVerwijderenIk kan me voorstellen dat je niet elke dag iets weet te schrijven. Het zou voor mij niets zijn zo'n blog, mijn leven is veel te saai :)
BeantwoordenVerwijderenMarjon